Wat was Groenlo weer geweldig, we hebben een TOP dag beleefd. Met DORST hebben we dit jaar al wat leuke dingen gedaan, maar dit was een hoogtepuntje. We vertrokken met een 10-tal supporters lekker relaxed richting Groenlo, onderweg een lekker bakkie koffie in de bus (klasse bestuur die bus) wat weer voortreffelijk was geregeld door Willie (Martinus tours)
Helaas kon Martien Winter niet mee, zijn vader was een paar dagen ervoor overleden, ondanks dat de man 94 is geworden een triest iets en uiteraard heb je dan wel wat anders aan je hoofd. Richard en Anne onze trouwe supporters gingen op eigen gelegenheid, door een foutje op de site wat betreft de vertrektijd redden ze het helaas niet op tijd voor de bus.
Mooi op tijd kwamen we aan in Grolle en na een praatje met die en gene van andere orkesten gingen we even inspelen. Het klonk meteen als een klok, uiteraard het Dorp als lippen losmaker gekozen en daarna nog wat nummers van de set gespeeld en…. uiteraard afstemmen. Ondertussen waren onze begeleiders Dennis en Martijn ook gearriveerd, waar andere kapellen oudere personen hadden als begeleider kregen wij 2 jonge vrolijke jongens toebedeeld en dat hebben we geweten. Volgens mij hadden ze de Grolsch omgekocht……..ze bleven maar halen de hele dag door en ze werden zelf ook steeds gezelliger. Krijg je normaal 4 consumpties met een wedstrijd in Groenlo volgens mij 10 p.p.
Na het inspelen vertrokken we wandelend richting centrum alwaar we om 12.00 uur arriveerden, de sfeer op het redelijk volle plein zat er al behoorlijk in en het eerste gratis Grolsch biertje moest al in het keelgat gegoten worden vond begeleider Martijn.
Vooruit dan maar, het is niet anders. Gadver…… wat smaakte die lekker, goed om de spanning er een beetje af te krijgen. Aflijn…. zo kregen we er nog een paar en voor je het weet moet je zeggen, ff rustig aan want we moeten ook nog presteren vandaag en anders houden we helemaal geen (lip)spanning meer over. Want spelen daar gingen we toch ook voor, niet voor een plaats bij de eerste 10 want we weten onze plek, maar in ieder geval een resultaat neerzetten waar we trots op zijn.
Ons eerste optreden was in een klein straatje, niet geweldig en een beetje mat. Misschien ook door de kou want helaas was 2010 een minder goed jaar van de weergoden in Groenlo. Inmiddels had Ronald onze instructeur ons ook gevonden en die gaf na afloop nog wat tips aan mij die als ik dat wilde door kon geven aan de Band. Eigenlijk was de strekking van het verhaal maar één ding, geven wat je geven kan en zorg dat ze alle schroom van zich af gooien. Nu dat hebben we gedaan op het eerste wedstrijdpodium, de één wat meer als de ander. Schuiffie kreeg natuurlijk weer op zijn flikker na afloop, iets teveel energie met als opmerking van Ronald, “begrijpelijk en goed dat je zo speelt maar….als de rest niet meer power heeft dan moet jij een beetje minder”
Dat valt niet mee voor Schuiffie 2, hij blaast een beetje veel thuis en eigenlijk speelde die nog niet eens voluit en als die er dan zin in heeft dan kan het wel eens ietsje teveel zijn. Maar hij leert het wel hoor, komt goed, voor zijn 65e is die wel getemd.
DORST speelt met een wedstrijd duidelijk andere muziek als de doorsnee dweilorkesten, daar moet je van houden als jury maar ook als publiek. Je merkte meteen dat de jury één en al oor was, in ieder geval was hun interesse gewekt. Er werd veel geschreven, positief of negatief, we zullen het allemaal wel lezen in het jury rapport. We kwamen in ieder geval zonder kleerscheuren aan het eind, en ongelofelijk we beginnen zelfs een soort te bewegen.
DORST was vergeleken bij de andere orkesten met een mannetje of 10 minder, dat merk je in de sound en dat is eigenlijk wel jammer. Eigenlijk pasten we met onze bezetting niet tussen het grote geweld van deze dag, triest was wel dat de top 10 orkesten ook nog eens muzikanten hadden ingehuurd om niet af te gaan ten opzichte van elkaar. DORST kan in ieder geval trots op zichzelf zijn dat ze het aandurfden, moet ik erbij zeggen dat we natuurlijk ook niets te verliezen hadden.
In totaal moesten we 6x optreden, waarvan 2x voor een jury. In het voorlaatste optreden vlak voor het optreden voor de vakjury kreeg Michael nog te maken met materiaal pech, hij sloeg zijn timbalen in gort. Snel moest er actie ondernomen worden om een trom te regelen van een andere kapel, de hoetentoeters waren bereid hun trom even uit te lenen. De jury even bepraat of we later mochten beginnen, en ja hoor daar kwam die net op tijd aan. Gelukkig, want de timbalen kunnen we niet missen.
Op het zesde en laatste podium hebben we de set niet meer gespeeld, de mensen hadden daar allemaal al de nodige biertjes op en zodoende werd de feestset gespeeld op zijn DORST. Het dak ging eraf en zelf begeleider Martijn moest er aan geloven, helemaal geweldig. Hierna weer richting hoofdpodium en bomvol plein gewandeld voor de prijsuitreiking, zoals verwacht eindigde DORST niet bij de eerste 10 maar op een gedeelde 11e plaats, maar dat weten we niet helemaal zeker. Lekker belangrijk trouwens, we hebben een schitterende dag gehad, lekker gespeeld en kunnen trots zijn op onszelf.
Om 19.00 uur wandelden we al herrie makend naar de bus en gingen we richting Mijdrecht, aan een TOP kwam een eind. Volgend jaar gaan we weer als het aan Schuiffie ligt.
Jordy, Kim, Danny, Frans, Jacqueline, Justine, Liliane, Margreet, Saskia, Henk, Femke, Richard, Anne, Marloes en Ronald bedankt voor jullie support en het gillen. We zijn blij met jullie, ik hoop dat jullie ook een leuke dag gehad hebben met die DORST malloten. Verder nog de ouders van Beau die speciaal afgereisd waren om ons te zien en onze pietenband speler Jan Vijn en vrouw, wie weet kriebelt het weer bij hem. Altijd leuk en we waarderen het bijzonder.